Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ, Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΕΛΗΝΟΙ ΑΡΚΑΔΕΣ

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ, Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΕΛΗΝΟΙ ΑΡΚΑΔΕΣ
ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 
                                                              Κοσμά Μιλτ. Μαρκάτου, καθηγητού ΤΕΙ

Προέλευση και έλευση της σελήνης (επιστημονική θέση): Η επιστήμη καταφεύγει στην αστείρευτην Ελληνικήν Μιθολογίαν (την βίβλον του σύμπαντος – κατά την Λεξαριθμικήν θεωρίαν), δια να λύσει το μυστήριον προελεύσεως και ελεύσεως (δορυφοροποιήσεως) της σελήνης. Εγκαταλείποντας την μέχρι πρόσφατα δεσπόζουσαν θεωρίαν περί αποσπάσεως αυτής εκ της γης, εισάγει την προϋπαρξη ενός αγνώστου πλανήτου, μεγέθους τού άρεως, (πλανήτης Άρης) ο οποίος, ευρεθείς στο διάστημα μεταξύ γης και άρεως 4,5 δισεκατομμύρια έτη πριν (ομοίως χρονολογείται και η δημιουργία του ηλιακού συστήματος), και κινούμενος σε ελλειπτικήν τροχιάν, συγκρούσθηκε με την νεαράν τότε γην. Τα εκτοξευθέντα κομμάτια εκ της βίαιης συγκρούσεως (ανήκοντα και στα δύο σώματα), κινούμενα σε κυκλικήν τροχιάν, υπό την επίδραση της γήινης έλξεως, συνενώθηκαν βαθμιαίως και απετέλεσαν τον μοναδικόν, ιδιότυπον και μυστηριώδη δορυφόρον της γης.

Ο πλανήτης αυτός ονομάσθηκε Θεία, το όνομα της συζύγου του Υπερίονος – μετά του οποίου η Θεία έτεκε τον Ήλιον (τον ήλιο μας), την Σελήνην (την σελήνην μας) και την Ιώ (τον δορυφόρον του Διός ιώ).
Η καθ’ ολοκληρίαν σχεδόν αποδοχή της θεωρίας βασίζεται (1) στον μεγάλον πυρήνα σιδήρου της γης έναντι εκείνου της σελήνης (που συνεπάγεται και την μεγάλην πυκνότητα της γης, έναντι εκείνης της σελήνης) και (2) στην ομοίαν σύνθεση ισοτόπων του οξυγόνου (;), γης και σελήνης (αυτή η σύνθεση δεν συναντάται ούτε στους βράχους του άρεως ούτε στους μετεωρίτες, που προσπίπτουν επί της γης και επί της σελήνης (;).

Προέλευση και έλευση της σελήνης ,μυθολογική και λεξαριθμική θέση:Ο Υπερίων με την Θείαν αρχικώς συνιστούσαν ένα περιδινούμενον νεφέλωμα, το όποίον διά κάποιαν αιτίαν διασπάστηκε σε δύο άνισα υπονεφελώματα. Το μικρότερον υπονεφέλωμα υπό την Θείαν, χαρακτηριζόμενον από ασθενείς και ανεπαρκείς συνεκτικές δυνάμεις, εξερράγη σε δύο πλανήτες (τήν μετέπειτα σελήνη και την μετέπειτα ιώ) και σε μεγάλο πλήθος μικρών κομματιών (τους μετέπειτα αστεροειδείς).
Το μεγαλύτερον υπονεφέλωμα υπό τον Υπερίονα, χαρακτηριζόμενον από ισχυρότατες και επαρκείς συνεκτικές δυνάμεις, κατέστη κέντρον πλανητικού συστήματος υπό τον ήλιον (είναι το μετέπειτα ηλιακόν, με τους δέκα πλανήτες – ο δέκατος εξερράγη στο παρελθόν). Οι πλανήτες σελήνη και ιώ, ως μη ανήκοντες σε κανένα βαρυτικόν κέντρον, εκινούντο ανεξέλεγκτα, περιπλανώμενοι στο σκοτεινόν διάστημα.

Η θέση αυτή βασίζεται σε μυθολογικά και λεξαριθμικά γεγονότα:
(1) Η Μυθολογία μας δεν μνημονεύει καμμίαν σύγκρουση της σελήνης με την γην, και η δορυφοροποίησή της δεν έγινε βιαίως, αλλά ομαλώς και «ποιητικώς»: Ο τραγοπόδαρος θεός Παν κατέστησε την περιπλανώμενην σελήνην δορυφόρον της γης, τη επιδείξει ωραιοτάτου ερίου (ενδύματος), και αυτό το γεγονός θεωρήθηκε κοσμοϊστορικόν.

(2) Μικρή σύγκρουση έγινε, όχι όμως με την γην, αλλά με τον Άρην (ΑΡΗΣ = Η ΣΕΛΗΝΗ =309: οι δύο έννοιες (πλανήτες) ως ισόψηφες, τέμνονται, έχουν κοινόν τόπον) Εξ αυτής της συγκρούσεως εκτοξεύτηκαν δύο κομμάτια (περιέχοντα υλικά, κυρίως εκ του Άρεως). Τα κομμάτια αυτά απετέλεσαν τους δύο δορυφόρους του, τον Δείμον και τον Φόβον. Έτσι οι δορυφόροι του πλανήτου άρεως (δορυφόροι και του πολεμικού θεού Άρεως), είναι «γνήσια τέκνα του» (προέρχονται εξ αυτού, ανήκουν σ’ αυτόν), και όχι διερχόμενοι αστεροειδείς (εγκλωβισθέντες υπό της βαρυτικής έλξεώς του), όπως ισχυρίζεται η επιστήμη κατά μίαν εκδοχήν.

Οι προσέληνοι Αρκάδες: Η δορυφοροποίηση της σελήνης δεν μπορεί να έγινε 4,5 δυσεκατομμύρια έτη πριν, διότι προσκρούει σε δύο σημαντικά γεγονότα, το ένα μυθολογικόν και το άλλο ιστορικόν. Το μυθολογικόν αναφέρεται στην περιπετειώδη σύλληψη (έλξη) της σελήνης υπό του θεού Πανός, που εκτέθηκε προηγουμένως: Η μυθολογική αναφορά δεν μπορεί να υπερβαίνει την εμβέλειαν της μνήμης του έμφρονος ανθρώπου (homosapiens), του οποίου η εμφάνιση είναι σχετικώς πρόσφατη (περίπου μεταξύ 35000 και 50000 έτη π.Χ.).

Το ιστορικόν γεγονός αναφέρεται στην περιβόητην φράση «Αρκάδες προσέληνοι» (Αριστ.Αποσπ. 549), η κυριολεκτική σημασία της οποίας είναι «Αρκάδες, οι προ της σελήνης, οι αρχαιότεροι της σελήνης». Οι μυθολόγοι, ετυμολόγοι, ιστορικοί καί σχολιαστές, λαμβάνοντες υπ’ όψη τό δεδομένον ότι οι Αρκάδες ανεγνωρίζοντο ως πολύ παλαιοί κάτοικοι της Ελλάδος, έναντι των αλλων Ελλήνων, παρείδον καί τελικώς αγνόησαν τήν δύναμη των συνθετικών στοιχείων του ονόματος προσέληνος, δηλαδή της προθέσεως πρό καί του ονόματος σέληνοι (σεληναίοι, οι εκ της σελήνης).
Η πρόθεση πρό χρονικώς αναφέρεται σ’ ένα πολύ σημαντικόν γεγονός, το οποίον διαιρεί την ιστορίαν (προσωπικήν, συλλογικήν, εθνικήν, ευρωπαϊκήν, παγκόσμιον) σε δύο ευδιάκριτα μέρη, « προ και μετά» (π.χ., προ και μετά την Ελληνικήν Επανάσταση, προ και μετά τον Β΄Παγκόσμιον Πόλεμον, κλπ.): Οι Αρκάδες υπήρχον προ της σελήνης, προ της ελεύσεως, του ερχομού, της εμφανίσεως της σελήνης, εν τω πεδίω ελξεως της γης, γεγονός κοσμοϊστορικόν», όπως ελέχθη ανωτέρω.

   Σημείωση1: Το πρώτον συνθετικόν «Κόσμος» της λέξεως κοσμοϊστορικόν δεν περιορίζεται στην γην (Κόσμος), αλλά επεκτείνεται και διευρύνεται, ώστε να συμπεριλάβει το πλανητικόν μας σύστημα (Κόσμος), το γαλαξιακόν μας σύστημα (Κόσμος), και ακόμη το συμπαντικόν σύστημα (Κόσμος). Και τούτο διότι η έλευση της σελήνης – λαμβάνοντες υπ’ όψη και τις ιδιαίτερες σχέσεις, πού συνδέουν αυτήν, τόσον με τον εαυτόν της όσον και με την γην και τον ήλιον – σχετίζεται με την εμφάνιση του έμφρονος ανθρώπου (homosapiens), καθώς και με την Ατλαντίδα (Θ’ ακολουθήσει σχετική μελέτη)..
   Έτσι, όταν η επιστημονική αλήθεια καταφέρει και εγκαταλήψει  (εγκαταλείψει ) την λήθη, τότε θα λέγουμε ΠΡΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ.

Μία σημαντική επαλήθευση της Λεξαριθμικής θεωρίας:
Αυτή η επαλήθευση μάς αναγκάζει να θεωρήσουμε τη Θεία ως προϋπάρξαντα πλανήτην και όχι ως μυθολογικήν θεϊκήν οντότητα (οι θεοί και οι θεές δεν πεθαίνουν, δεν εξαφανίζονται), και ως εκ τούτου αυτή αποτελεί αντικείμενον μελέτης και επεξεργασίας υπό της Λεξαριθμικής θεωρίας:
… η θεία εντάσσεται στις μονοδρόμους κινήσεις (το ον εκ μιας καταστάσεως Α μεταβαίνει σε μία κατάσταση Β, χωρίς δυνατότητα επιστροφής υπό την αυτήν μορφή), κατά τις οποίες:

  • ... ένας γνωστός πλανήτης [(γέη, γη (έχει διαμορφωθεί)
  • -16], ένας άγνωστος πλανήτης [θεία (έχει εξαφανισθεί, θυσιασθεί χάριν της σελήνης και της ιούς)
  • – 25] και ιστορικές πόλεις [Αιγαί (έχουν εξαφανισθεί)
  • – 25], μία γνωστή νήσος [Ιθάκα ή Ιθάκη (η ομηρική Ιθάκη έχει εξαφανισθεί)
  • – 41], μία ιστορική πόλη [Ελίκα ή Ελίκη (έχει εξαφανισθεί)
  •  – 66] και μία άγνωστη νήσος [Νέαι, πριν την είσοδο των Στενών των Δαρδανελίων (έχει εξαφανισθεί)
  •  – 66], ιστορικές πόλεις [Αίπεια ή Αππεία Κύπρου, Κρήτης, Μεσσηνίας, Μένδη Μακεδονίας(έχουν εξαφανισθεί)
  •  – 107], μία βιβλική πόλη [Αριμαθαία Παλαιστίνης (έχει εξαφανισθεί) και μία σύγχρονη πόλη (Ανδραβίδα της Ηλείας (έχει διαμορφωθεί ως άθροισμα οικισμών)
  • – 173], μία αρχαία πόλη [Βισάνθη Θράκης (έχει δώσει την θέση της στην πόλη Ραιδεστόν)
  • – 280] και μία υπάρχουσα νήσος [Ίος (θα εξαφανισθεί, εάν δεν έχει αποκατασταθεί γεωλογικώ)
  •  – 280), ένας μυθικός ποταμός της Αιτωλίας [Εύηνος (πριν ωνομάζετο Λυκόρμας)
  • – 733], ο ηνίοχος του Αμφιαράου [Ελάτων (εξαφανίστηκε στην γην μετά του άρματός του)
  •  – 1186], ένα σύγχρονον χωρίον [Σωτηρίτσα της Θρεσσαλίας (διαμορφώθηκε ως άθροισμα οικισμών) 
  • – 1919], έχουν εξαφανισθεί ή θα εξαφανισθούν στο μέλλον (εάν η γεωλογική κατάστασή των δεν έχει σταθεροποιηθεί – π.χ. η νήσος Ίος) ή έχουν διαμορφωθεί.ως άθροισμα οικισμών

   Σημείωση2: Οι αριθμοί 16, 25, 41, 66, 107, 173, 280, 453, 733, 1186, 1919, … είναι τα αθροίσματα των γραμμάτων των αντιστοίχων λέξεων, κατά το αλφαριμητικόν σύστημα των Ελλήνων, Α=1, Β=2, Γ=3, Δ=4, Ε=5, Ζ=6, Η=8, Θ=9 / Ι=10, Κ=20, Λ=30, Μ=40, Ν=50, Ξ=60, Ο=70, Π=80 / Ρ=100, Σ=200, Τ=300, Υ=400, Φ=500, Χ=600, Ψ=700, Ω=800, συνιστούν μίαν ακολουθίαν τύπου Fibonacci (κάθε όρος είναι το άθροισμα των δύο προηγουμένων), και ως εκ τούτου συνδέονται με τον μέσον και άκρον λόγον Φ (όμοιες μορφές).

ΚΟΣΜΑΣ ΜΙΛΤ. ΜΑΡΚΑΤΟΣ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ (ΤΕΙ)
Τετάρτη, 25 Μάιος 2016 12:23
Ιστοσελίς: http://www.hellenes-markatos.gr

ΦΩΤ: ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ

Αναφορές σε αρχαία ελληνικά κείμενα

Ενδείξεις από αναφορές σε αρχαία ελληνικά κείμενα μας λένε ότι κάποτε η Σελήνη δεν υπήρχε στον ουρανό. Και μάλιστα για να δηλώσουν την πανάρχαια εποχή που ιδρύθηκε η Λυκόσουρα, στην ορεινή Αρκαδία της Ελλάδας, η πρώτη πόλη που είδε το φως του ήλιου στη Γη, λένε ότι «ιδρύθηκε τότε που δεν υπήρχε Σελήνη στον Ουρανό». Γενικά τους αρχαίους Αρκάδες τους αποκαλούσαν «προσέληνους», επειδή υπήρξαν στην περιοχή αυτή πριν εμφανιστεί η Σελήνη στον ουρανό.

-«Προσέληνοι οι Αρκάδες και προσεληνίς το θηλυκόν», γράφει ο Στέφανος Βυζάντιος.

-«Αι νύμφαι της Αρκαδίας απεκαλούντο και αυτές προσελήνιδες», αναφέρει το λεξικό του Ησυχίου Αλεξανδρέως.

-«Προσέληνοι Ηρόδοτος τους Αρκάδας ούτω λέγει, τουτέστιν αρχαίους προ της σελήνης», γράφει το λεξικό του Σουίδα.

-Αργοναυτικά του Απολλώνιου του Ρόδιου: «Αρκάδες οι και πρόσθε σεληναίης υδέονται ζώειν, φηγόν έδοντες εν ούρεσιν…».
Ο Απολλώνιος αναφέρεται σε μία εποχή στην οποία «δεν υπήρχαν όλες οι ουράνιες τροχιές», πριν από τη γενιά του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, δηλαδή πριν τον κατακλυσμό. Τότε που δεν υπήρχε Σελήνη, οι μόνοι άνθρωποι που υπήρχαν ήταν οι Πελασγοί οι οποίοι ζούσαν στα βουνά της Αρκαδίας.

-Ο Δημόκριτος και ο Αναξαγόρας δίδασκαν ότι υπήρξε εποχή όπου η Γη δεν είχε τη Σελήνη!

-Ευστάθιος, εκκλησιαστικός συγγραφέας και φιλόσοφος: «Δοκεί δε φασί, παλαιότατα έθνη Ελλήνων είναι τα Αρκαδικά, διό και προσέληνοι ελέγοντο οι Αρκάδες, όπερ, φασίν, Ίππυς ο Ρηγίνος πρώτον αυτούς εκάλεσε».

Ίππυς ο Ρηγίνος
Ο καταγόμενος από το Ρήγιο της Μ.Ελλάδος, Έλληνας λογογράφος Ίππυς, ο οποίος αναφέρεται και ως Ιππεύς ή Ιππίας, έζησε τα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου (5ος π.Χ. αιώνας) και μπορεί να θεωρηθεί ο αρχαιότερος ιστορικός της Μεγάλης Ελλάδος.Ο Ίππυς έγραψε, σύμφωνα με το λεξικό Σούδα, τα έργα Σικελικές πράξεις (επιτομή των οποίων κυκλοφόρησε αργότερα κάποιος Μύης), Κτίσις Ιταλίας, Σικελικά, Χρονικά και Αργολικά.
Από τα έργα αυτά διασώθηκε ένας μικρός μόνον αριθμός αποσπασμάτων που αναφέρονται από τον Αιλιανό, τον Στέφανο τον Βυζάντιο, τον Πλούταρχο (που επικαλείται παλαιότερη μαρτυρία του Φανία του Ερέσιου), τον Αθήναιο, τον Ζηνόβιο και τον Σχολιαστή του Απολλώνιου του Ρόδιου.

Γνωστότερα αποσπάσματα είναι τα αναφερόμενα από τον Στέφανο Βυζάντιο και τον Πλούταρχο, αν και δυσνόητα. Σύμφωνα με τον Στέφανο τον Βυζάντιο, ο Ίππυς ήταν αυτός που πρώτος απεκάλεσε τους Αρκάδες προσελήνους (δηλαδή τόσο παλαιούς που υπήρχαν πριν τη Σελήνη), ενώ σύμφωνα με τον Πλούταρχο ο Ίππυς αναφερόταν (και αυτός) σε εκατόν ογδόντα τρεις κόσμους στη σειρά που εφάπτονταν μεταξύ τους(!)  …Ἵππυς δ᾽ ὁ Ῥηγῖνος, οὗ μέμνηται Φανίας ὁ Ἐρέσιος, ἱστορεῖ δόξαν εἶναι ταύτην Πέτρωνος καὶ λόγον, ὡς ἑκατὸν καὶ ὀγδοήκοντα καὶ τρεῖς κόσμους ὄντας ἁπτομένους δ᾽ ἀλλήλων κατὰ στοιχεῖον: ὅ τι τοῦτ᾽ ἐστί, κατὰ στοιχεῖον ἅπτεσθαι, μὴ προσδιασαφῶν μηδ᾽ ἄλλην τινὰ πιθανότητα προσάπτων…

-Οβίδιος «… οι Αρκάδες κατείχαν τη χώρα τους πριν από τη γέννηση του Διός» και «το γένος τους είναι παλαιότερο από την Σελήνη».

-Ο Πλούταρχος που αφήνει υπόνοιες για πανάρχαια κατοίκηση της Σελήνης: «Διά τι τας εν τοις υποδήμασι σεληνίδας, οι διαφέρειν δοκούντες ευγένεια φορούσιν; πότερον, ως Κάστωρ φησί, σύμβολον έστι τούτο της λεγόμενης οικήσεως επί της σελήνης και ότι μετά την τελευτήν αύθις αι ψυχαί την σελήνην υπό πόδας έξουσιν, ή τοις παλαιοτάτοις τουθ’ υπήρχε, εξαίρετον, ούτοι δ’ήσαν Αρκάδες των απ’ Ευάνδρου Προσελήνων λεγομένων».-

thesecretrealtruth.blogspot.com

https://ellinondiktyo.blogspot.com/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s