ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ OΔΟΙΠΟΡΙΚΟ:GRACO-ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΗ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΣΤΗΝ Κ.ΙΤΑΛΙΑ!

aο Craco βρίσκεται στην περιφέρεια της Basilicata και στην επαρχία Matera της Ιταλίας και κατοικήθηκε το 540 μ. Χ. από Έλληνες αποίκους με την ονομασία Montedoro, οι οποίοι προτίμησαν να μεταφερθούν στην ενδοχώρα για αμυντικούς λόγους, εγκαταλείποντας την παραθαλάσσια πόλη Metaponto (Μεταπόντιον), στον κόλπο του Τάραντα ενώ τάφοι που βρέθηκαν στην περιοχή υποδηλώνουν την έντονη παρουσία του ελληνικού στοιχείου.

Η μετονομασία σε «Grachium» έγινε το 1060 μ. Χ. περίπου, όταν η περιοχή πέρασε στην ιδιοκτησία του Αρχιεπισκόπου Αρνάλντο και σημαίνει «μικρό ανώμαλο έδαφος». Από την εποχή εκείνη χρονολογείται η στενή σχέση της περιοχής με την Καθολική εκκλησία. Η περιοχή που βρίσκεται το Craco άλλαξε πολλούς φεουδάρχες κατά τον μεσαίωνα. Ο Attendolo Sforza έχτισε το εντυπωσιακό κάστρο στο κέντρο του χωριού τον 13ο αιώνα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή από το 1293 και μετά. Ο πληθυσμός της πόλης αυξανόταν σταδιακά 450 (1277), σε 655 (1477), σε 1,718 (1532) ώσπου το 1561 είχε περίπου

2.500 κατοίκους. Αυτός ήταν και ο μέγιστος πληθυσμός που είχε ποτέ η πόλη. Το 1656 μια επιδημία πανώλης εξόντωσε πολλές οικογένειες του χωριού με αποτέλεσμα ο πληθυσμός του να μειωθεί στα 1500 άτομα. Η περιοχή μετά το 1800 γνώρισε μια σύντομη περίοδο Γαλλικής κατοχής και τελικά ακολούθησε την τύχη των υπολοίπων περιχών της Ιταλίας όταν αυτή ενοποιήθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα.

Η πόλη είναι χτισμένη επάνω σε έναν ψηλό λόφο, γεγονός που της προσδίδει εντυπωσιακή εμφάνιση και τη διακρίνει από τα γύρω πεδινά εδάφη, ενώ οι κάτοικοι της ασχολούνταν ως επί το πλείστον με τη γεωργία και κυρίως με την καλλιέργεια σιτηρών στις πεδιάδες. Λόγω των ισχυρών δεσμών της πόλης με την Καθολική εκκλησία στην πόλη χτίστηκαν τρεις όμορφες εκκλησίες που παρουσιάζουν μεγάλο πολιτιστικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του Craco έχει αποτελέσει το φόντο για γυρίσματα πολλών σημαντικών κινηματογραφικών ταινιών όπως ο «Βασιλιάς Δαυίδ» με τον Ρίτσαρντ Γκιρ, τα «Πάθη του Χριστού» του Μελ Γκίμπσον ενώ έγιναν και γυρίσματα για μια ταινία Τζέημς ΜποντQuantum of Solace (2008).
Με το πέρασμα των χρόνων, οι αγροτικές καλλιέργειες δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα για τους κατοίκους, οι οποίοι ξεκίνησαν να αντιμετωπίζουν διάφορα οικονομικά προβλήματα.
Αυτό συνέβαλε -μεταξύ άλλων- στη δραματική και σταδιακή μείωση του πληθυσμού, ο οποίος έφτασε μέχρι το 1922 να αριθμεί μόλις 600 άτομα από 2.000 περίπου που ήταν αρχικά, όταν η πόλη γνώριζε μεγάλη ανάπτυξη.

Οι περισσότεροι μετανάστευσαν στη βόρεια Αμερική, ενώ διάφοροι σεισμοί και άλλες φυσικές καταστροφές, αλλά και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος οδήγησαν την πόλη στην πλήρη εγκατάλειψή της.

Οι τελευταίοι 1800 κάτοικοι μετακινήθηκαν το 1963 στο Craco Peschiera που βρίσκεται κοντά, για ασφάλεια, λόγω των συνεχών κατολισθήσεων που είχαν ενταθεί, ενώ σήμερα μόνο ερείπια έχουν απομείνει για να θυμίζουν την ύπαρξη της πόλης, που έχει σπουδαίο ιστορικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Το 2007 ιδρύθηκε στην Αμερική η «Craco society» ενας οργανισμός Ιταλών που οι οικογενειακές τους ρίζες εντοπίζονται στο Craco.

πηγές
http://www.istorikathemata.com
http://katidiaforetiko.blogspot.gr/
http://www.comune.craco.mt.it/ 
http://en.wikipedia.org/wiki/Craco
http://thecracosociety.org/History.html
http://ethnologic.blogspot.gr/ 
http://www.messynessychic.com 

Επίμετρον

(Ενδιαφέρουσα μεσοπολεμική φωτογραφία της πλατείας Vittorio Emanuele II του Craco με τα ονόματα των ιδιοκτητών των καταστημάτων)

1. Deli shop owned by Carmelina Pucci – she had the best mortadella, cheese, and olives.
2. Craco also had a Cinema, that was operational from the mid 1950s and screened such Italian classics as “Catene”, “Il fornaretto di Venezia”, and “Marcellino, pane e vino” .
To the right of the Cinema was a small street with more homes, and a carpentry shop belonging to Antonio Consoli.
3. Bar belonging to Valerio Santalucia.
4. Tabacchino shop belonging to Marcello Pantaleo – sold cigarettes, salt (which could only be purchased under license by the state), newspapers, and other convenience items.
5. Shop belonging to Graziella and Vincenzo Vignola who sold fruits, vegetables, especially legumes and cereals.

©ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟΝ/visaltis.net

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s