Η ιστορία του Σκουάντο που βοήθησε στην εποίκιση της Αμερικής από τους Βρετανούς [φωτό]

%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%bfΗ Ημέρα των Ευχαριστιών ξεκινά ως γιορτή στην επικράτεια της βόρειας Αμερικής στα τέλη του 16ου-αρχές του 17ου αιώνα από τους πρώτους Βρετανούς αποίκους που δόξαζαν τον Θεό για την ασφαλή άφιξή τους στον Νέο Κόσμο.

Η ιστορία του Thanksgiving είναι βέβαια μια αιματοβαμμένη περιπέτεια που περιλαμβάνει Βρετανούς εξερευνητές, Πουριτανούς Άγγλους, γηγενείς Ινδιάνους, μαζικές εξοντώσεις και αρρώστιες.

Την ώρα λοιπόν που η κεντρική και νότια Αμερική αρχίζει να αποικείται από τους Ευρωπαίους, η βόρεια Αμερική παραμένει εν πολλοίς άγνωστη, καθώς εκεί δεν στεριώνει οικισμός λευκού.

Μια από τις πρώτες επιτυχημένες προσπάθειες λαμβάνει χώρα στα παράλια της βόρειας Αμερικής, στο Πλίμουθ της Μασαχουσέτης, όπου στέκει ακόμα η μεγάλη γρανιτένια πέτρα με τον αριθμό «1620» χαραγμένο πάνω της. Γιατί εκεί αποβιβάστηκαν οι διαμαρτυρόμενοι Βρετανοί Πουριτανοί που αποφάσισαν να αφήσουν τις θρησκευτικές διώξεις της Αγγλίας πίσω τους και να αρχίσουν μια νέα ζωή στα άγνωστα εδάφη του Νέου Κόσμου. Κι εκεί φυσικά θα ξεκινούσε η περιπέτεια που θα γινόταν τελικά γνωστή ως Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής!

Οι «Ινδιάνοι» της Αμερικής ή ορθότερα, οι γηγενείς Αμερικανοί, κατοικούσαν στην Αμερικανική ήπειρο, για πολλές χιλιάδες χρόνια πριν από την άφιξη τωντων «λευκών» Ευρωπαίων. Κατά την περίοδο της άφιξης των «λευκών», εικάζεται ότι σε ολόκληρη την Αμερικανική ήπειρο, από το Μεξικό έως και την Αλάσκα, κατοικούσαν περίπου δέκα εκατομμύρια «Ινδιάνοι».

Οι «Ινδιάνοι» της Αμερικής ή ορθότερα, οι γηγενείς Αμερικανοί, κατοικούσαν στην Αμερικανική ήπειρο, για πολλές χιλιάδες χρόνια πριν από την άφιξη τωντων «λευκών» Ευρωπαίων. Κατά την περίοδο της άφιξης των «λευκών», εικάζεται ότι σε ολόκληρη την Αμερικανική ήπειρο, από το Μεξικό έως και την Αλάσκα, κατοικούσαν περίπου δέκα εκατομμύρια «Ινδιάνοι».

Οι «Προσκυνητές», όπως θα μείνουν γνωστοί αυτοί οι Πουριτανοί, πήραν άδεια να εγκατασταθούν στις βρετανικές κτήσεις και απέπλευσαν για τη βόρεια Αμερική τον Σεπτέμβριο του 1620 με το πλοίο «Μέιφλαουερ». Εκατό νοματαίοι ήταν όλοι κι όλοι, ενήλικοι και παιδιά, που θαλασσοδάρθηκαν για δύο μήνες στον θυελλώδη Ατλαντικό Ωκεανό ώσπου έφτασαν στο Κέιπ Κοντ, εκατοντάδες χιλιόμετρα βόρεια της Βιρτζίνια.

Εκεί συνέταξαν τη Συμφωνία του Μέιφλαουερ, ένα έγγραφο το οποίο δήλωνε την επιθυμία τους να ιδρύσουν μια κοινότητα που θα υποτασσόταν στους νόμους του Στέμματος. Εγκαταστάθηκαν στο κοντινό Πλίμουθ στις 21 Δεκεμβρίου 1620, δεν είχαν ωστόσο προετοιμαστεί για τον βαρύ χειμώνα. Μέσα σε διάστημα μερικών μηνών, η μισή ομάδα εξοντώθηκε από τις κακουχίες. Τότε ήταν που θα συναντούσαν στο διάβα τους έναν καλό ερυθρόδερμο, έναν ντόπιο που τους έμαθε πώς να χτίζουν σπίτια και να καλλιεργούν τα άγνωστα φυτά της Αμερικής.

Οι φιλόξενοι Άγγλοι προτεστάντες που αυτοαποκαλούνταν «Προσκυνητές» προσκαλούσαν τώρα τους ιθαγενείς Αμερικανούς φίλους τους σε πλούσια γεύματα, αν και αυτό δεν αποκάλυπτε την πλήρη αλήθεια. Γιατί οι Βρετανοί Πουριτανοί δεν ήταν οι πρώτοι που συναντούσαν τους ντόπιους Αμερικανούς. Ήδη από το 1614 οι πρώτοι Βρετανοί εξερευνητές κατέφταναν στη Νέα Αγγλία, αιχμαλωτίζοντας τις γηγενείς φυλές και σέρνοντάς τους σκλάβους πίσω στην Αγγλία.

Μέσα σε όλα, άφησαν κληρονομιά στον Νέο Κόσμο και κάτι άγνωστο για τα ανεξερεύνητα εδάφη: την ευλογιά. Η αρρώστια ξεκλήρισε ολόκληρες φυλές και σε μια από αυτές απέμεινε ζωντανός μόνο ένας άντρας, κάποιος Σκουάντο. Η ξακουστή φυλή του διαφέντευε άλλοτε τα εδάφη που κατέφταναν τώρα οι Ευρωπαίοι κατά καραβιές (προτεστάντες Πουριτανοί κυρίως), αν και πια όλα αυτά ήταν παρελθόν.

Ο άνθρωπος που έκανε να στεριώσει ο παρθενικός αυτός οικισμός της βόρειας Αμερικής και έγινε φίλος των Ευρωπαίων είχε μέχρι τότε πουληθεί ως σκλάβος, είχε απελευθερωθεί από Ισπανούς αβάδες, είχε μεταστραφεί άρον-άρον στον καθολικισμό και βρέθηκε ακόμα και στο Λονδίνο, περνώντας τελικά τον τρομακτικό Ατλαντικό έξι ολόκληρες φορές!

Κι όλα αυτά για να επιστρέψει στην πατρίδα του και να βρει τη φυλή του ξεκληρισμένη. Ακόμα κι έτσι όμως καλωσόρισε τους Ευρωπαίους και διασφάλισε την επιβίωσή τους, μιας και γι’ αυτόν ήταν προπάντων άνθρωποι…

Πρώτα χρόνια

qqqquawqqaanntoooo1

Ο Σκουάντο, γνωστός επίσης ως Τισκουάντουμ («Θεϊκή Οργή»!), γεννιέται περί το 1580-1585 κοντά στο σημερινό Πλίμουθ της Μασαχουσέτης. Ήταν μέλος μιας μεγάλης τοπικής φυλής, των Patuxet, που ζούσαν και ανθούσαν στα παρθένα για τον Ευρωπαίο εδάφη της βόρειας Αμερικής.

Για τα παιδικά του χρόνια δεν είναι τίποτα γνωστό ή επιβεβαιωμένο, σύμφωνα πάντως με την πλέον καθιερωμένη εκδοχή, πέφτει θύμα απαγωγής ενός Βρετανού εξερευνητή που αποβιβάστηκε στα άγνωστα εδάφη το 1605, με αποστολή την εξερεύνηση των ακτών του Μέιν και της Μασαχουσέτης για λογαριασμό του κυβερνήτη του αγγλικού Πλίμουθ.

Ο Σκουάντο και τέσσερις ακόμα γεροδεμένοι ερυθρόδερμοι σέρνονται αλυσοδεμένοι στην Αγγλία, στο Πλίμουθ συγκεκριμένα, μιας και του καπετάνιου του φάνηκε καλή ιδέα να αιχμαλωτίσει μερικούς γηγενείς για να εξάψει την περιέργεια των Βρετανών χρηματοδοτών του.

qqqquawqqaanntoooo4

Ο Σκουάντο πωλείται σκλάβος στον κυβερνήτη του Πλίμουθ, ο οποίος αποφασίζει να του μάθει αγγλικά ώστε να φανεί χρήσιμος στις επόμενες επεκτατικές αποστολές του Άγγλου στον Νέο Κόσμο. Ο ταλαίπωρος ερυθρόδερμος ξαποστέλνεται πίσω στη Νέα Αγγλία το 1614, επιστρέφοντας ωστόσο στα πατρώα εδάφη αιχμαλωτίζεται ξανά από τον υπασπιστή του καπετάνιου της αποστολής!

Ο υποπλοίαρχος Τόμας Χαντ είχε τα δικά του σχέδια: σκόπευε να πουλήσει ψάρια, εξωτικά φυτά και ακόμα εξωτικότερους Ινδιάνους στη Μάλαγα της Ισπανίας. Αφού έπιασε όσους μπορούσε, μεταξύ αυτών και τον Σκουάντο (που δεν πρόφτασε να φτάσει στον καταυλισμό του), τους μετέφερε ξανά σιδηροδέσμιους στην Ισπανία.

Εκεί θέλησε να τους πουλήσει στο σκλαβοπάζαρο για 20 λίρες Αγγλίας το κεφάλι, έπεσε όμως πάνω στους φραγκισκανούς μοναχούς, οι οποίοι φυγάδευσαν με κίνδυνο ζωής τους ερυθρόδερμους από τους δουλεμπόρους. Οι μοναχοί μεταστρέφουν τους Ινδιάνους στον καθολικισμό και ο Σκουάντο τους πείθει τελικά να τους αφήσουν ελεύθερους.

qqqquawqqaanntoooo5

Με τη βοήθεια Βρετανού ναυπηγού, επιστρέφει στο Λονδίνο, όπου πιάνει δουλειά στα ναυπηγεία του για μερικά χρόνια. Ο νέος του αφέντης τού μαθαίνει ακόμα καλύτερα αγγλικά, αν και αυτός δεν έχει σκοπό να τον κρατήσει αιχμάλωτο. Κι έτσι το 1617 τον ξαποστέλνει στη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ του Καναδά, αν και πάλι ο δρόμος για τη Νέα Αγγλία παραμένει μακρινός.

Ο Σκουάντο προσπαθεί να γίνει μέλος μιας αποστολής για τα αμερικανικά παράλια, ο νέος καπετάνιος τον ξαποστέλνει ωστόσο και πάλι στο Λονδίνο το 1618, καθώς παράνομους Ινδιάνους στα πατρώα τους εδάφη αυτός δεν μεταφέρει! Έπειτα από πάμπολλες περιπέτειες, ο ερυθρόδερμος εξασφαλίζει το 1919 την πολυπόθητη έγγραφη άδεια του παλιού του αφεντικού, του κυβερνήτη του Πλίμουθ, να επιστρέψει στην πατρίδα του.

Επιβαίνει μάλιστα στο ίδιο πλοίο που τον είχε μεταφέρει όμηρο το 1605! Ακόμα χειρότερα, φτάνοντας στα εδάφη των προγόνων του βρίσκει τη φυλή του και πολλές ακόμα γειτονικές αποδεκατισμένες από την πανδημία ευλογιάς του προηγούμενου χρόνου…

Ο καλόκαρδος Σκουάντο και οι βρετανοί Προσκυνητές

qqqquawqqaanntoooo2

Δίπλα στον ξεκληρισμένο καταυλισμό των προγόνων του είχε τώρα στηθεί η πρώτη ευρωπαϊκή αποικία της βόρειας Αμερικής, ο οικισμός του Πλίμουθ με τους συντηρητικούς Άγγλους προτεστάντες. Όχι ότι ανθούσε βέβαια ο αποικισμός, καθώς ο Σκουάντο τους συνάντησε αμέσως μετά τον πρώτο και τραγικό χειμώνα τους στα νέα μέρη.

Το μισό αμερικανικό Πλίμουθ είχε ξεκληριστεί από την πείνα και το κρύο και η επιβίωση φάνταζε ιδιαιτέρως αμφίβολη για τον νεοϊδρυθέντα οικισμό των Προσκυνητών. Ως από μηχανής θεός, ο Σκουάντο θα ήταν εκεί για να τους σώσει! Ο καλοσυνάτος ερυθρόδερμος είχε βρει τη θέση του σε γειτονική ινδιάνικη φυλή και δεν είχε κανέναν λόγο να εμπλακεί με τους λευκούς, στα χέρια των οποίων είχε περάσει εξάλλου τα χειρότερα.

qqqquawqqaanntoooo6

Κι όμως, το έκανε χωρίς δεύτερη σκέψη. Σύντομα έγινε μέλος του βρετανικού καταυλισμού, καθώς γνώριζε όπως είπαμε πολύ καλά αγγλικά, και ο κυβερνήτης των Προσκυνητών, Γουίλιαμ Μπράντφορντ, τον έχρισε αμέσως «ινδιάνο απεσταλμένο» της κοινότητας. Και καθώς οι Βρετανοί αρέσκονταν στους τίτλους, ο Σκουάντο υπηρετεί κατόπιν ως «επίσημος μεταφραστής» στις διαπραγματεύσεις των Προσκυνητών με τους ινδιάνους αρχηγούς των φυλών που κατοικούσαν τριγύρω.

Ο Σκουάντο έκανε βέβαια πολλά ακόμα για την εξασφάλιση της μακροημέρευσης των Προσκυνητών. Τους βοήθησε να ανακάμψουν από τον εξοντωτικό πρώτο χειμώνα μαθαίνοντάς τους να καλλιεργούν με τις παραδοσιακές και αποδοτικές μεθόδους των γηγενών αλλά και να ψαρεύουν. Τους έστρεψε μάλιστα στην καλλιέργεια του καλαμποκιού, που αφθονούσε στα βόρεια της Αμερικής, και τους δίδαξε πώς να λιπαίνουν τις σπορές θάβοντας ψάρια στο χώμα.

qqqquawqqaanntoooo7

Αλλά και τις καλύβες τους έμαθε πώς να τις θωρακίζουν από το κρύο, με την καθημερινότητα του ευρωπαϊκού οικισμού να μοιάζει πια ολοένα και πιο πολύ με την ντόπια ζωή! Οι επιζώντες του πρώτου χειμώνα τα κατάφερναν τώρα καλά και η αισιοδοξία εγκαθιδρύθηκε στον οικισμό. Ήδη από το φθινόπωρο του 1621 απολάμβαναν τέτοια ευημερία που βρήκαν χρόνο να αποδώσουν τις ευχαριστίες τους στον Θεό. Ήταν η πρώτη Ημέρα των Ευχαριστιών.

Οι Πουριτανοί της Αγγλίας μάθαιναν τα καλά νέα από τον Νέο Κόσμο και ολοένα και περισσότεροι εγκατέλειπαν τη Βρετανία για την Αμερική. Σε λιγότερο από 15 χρόνια, ο πληθυσμός του αμερικανικού Πλίμουθ ξεπερνούσε τους 2.000 κατοίκους!

Μυστηριώδης θάνατος

qqqquawqqaanntoooo3

Ο Σκουάντο λειτουργούσε ταυτόχρονα ως μεσάζοντας στις διπλωματικές αποστολές των συνήθως φιλήσυχων και ειρηνικών Προσκυνητών με τις τοπικές φυλές. Έχτισαν βέβαια κάποια στιγμή ένα τείχος γύρω από τον οικισμό καλού κακού και προμηθεύτηκαν και πέντε κανόνια. Και τότε συνέβη κάτι αναπάντεχο: οι ντόπιοι φύλαρχοι άρχισαν να τον εχθρεύονται ή τουλάχιστον να μην τον εμπιστεύονται!

Σε αποστολή μάλιστα του καλοκαιριού του 1621, ο Σκουάντο πιάνεται αιχμάλωτος από καχύποπτη ινδιάνικη φυλή. Ο κυβερνήτης Μπράντφορντ, που απεχθανόταν τη βία, αναγκάστηκε να οργανώσει διαπραγματευτική αποστολή για τη σωτηρία του, καθώς ήταν το πολυτιμότερο μέλος του βρετανικού οικισμού. Είπε μάλιστα στους δέκα άντρες που ξαπόστειλε για να μάθουν τι απέγινε ο Σκουάντο να εκδικηθούν τον θάνατό του, αν ο ερυθρόδερμος ήταν νεκρός!

qqqquawqqaanntoooo8

Τον βρήκαν όμως ζωντανό και έδωσαν γη και ύδωρ για να τον πάρουν πίσω στο προτεσταντικό Πλίμουθ. Ο Σκουάντο συνέχισε να συμβάλει στις διπλωματικές σχέσεις των Προσκυνητών με τους αυτόχθονες φυλάρχους και λειτούργησε καταλυτικά για να μάθουν οι μεν τις συνήθειες των δε και τανάπαλιν. Γειτονικός όμως φύλαρχος τον εχθρευόταν πια ανοιχτά και το πράγμα πήρε άσχημη τροπή για τον Σκουάντο όταν μια νέα διπλωματική αποστολή των Πουριτανών στον ινδιάνικο καταυλισμό το 1622 στέφθηκε από νέα απόλυτη αποτυχία.

Κατά τον γυρισμό της ομάδας στο Πλίμουθ, ο Σκουάντο αρρώστησε βαριά. Ο πυρετός τον κατέτρωγε και αιμορραγούσε από τη μύτη. Μερίδα ιστορικών ισχυρίστηκε ότι ενδέχεται να έπεσε θύμα του φυλάρχου, ο οποίος είχε βάλει εξάλλου ένα τσιράκι του να τον παρακολουθεί νυχθημερόν. Αν έπεσε θύμα δηλητηρίασης ή αν αρρώστησε από κάποια άγνωστη για τον Νέο Κόσμο ευρωπαϊκή ασθένεια, παραμένει αντικείμενο έρευνας.

qqqquawqqaanntoooo9

Ο Σκουάντο πέθανε λίγες μέρες αργότερα, στις 30 Νοεμβρίου 1622, όταν και κατέφτασε ειρηνευτική αποστολή από τον εν λόγω φύλαρχο, που διασφάλισε την ειρήνη μεταξύ των δυο οικισμών για τα επόμενα πενήντα χρόνια. Το Πλίμουθ τον έθαψε με χριστιανικές τιμές και ο κυβερνήτης Μπράντφορντ είπε δυο λόγια για τον καλοσυνάτο Ινδιάνο που τόσο εξασφάλισε το μέλλον τους:

«Ο Σκουάντο αρρώστησε από ινδιάνικο πυρετό και αιμορραγούσε από τη μύτη, κάτι που οι Ινδιάνοι θεωρούν σύμπτωμα θανάτου. Μέσα σε λίγες μέρες πέθανε. Ικέτευσε τον κυβερνήτη να προσευχηθεί γι’ αυτόν, ότι ίσως θα πάει στον Θεό των Βρετανών στον παράδεισο, και κληροδότησε τα υπάρχοντά του στους Άγγλους φίλους του ως ενθύμια. Ο θάνατός του ήταν μεγάλη απώλεια».

qqqquawqqaanntoooo10

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1640, κάπου 20.000 Βρετανοί Πουριτανοί ζούσαν στη Νέα Αγγλία, κάνοντας τον Ευρωπαίο να βάλει γερό πόδι στα παρθένα βόρεια της ηπείρου

Οι Ινδιάνοι της Αμερικής και ο κώδικας ηθικής τους

Οι «Ινδιάνοι» της Αμερικής ή ορθότερα, οι γηγενείς Αμερικανοί, κατοικούσαν στην Αμερικανική ήπειρο, για πολλές χιλιάδες χρόνια πριν από την άφιξη των «λευκών» Ευρωπαίων. Κατά την περίοδο της άφιξης των «λευκών», εικάζεται ότι σε ολόκληρη την Αμερικανική ήπειρο, από το Μεξικό έως και την Αλάσκα, κατοικούσαν περίπου δέκα εκατομμύρια «Ινδιάνοι».

Πιστεύεται ότι οι πρώτοι γηγενείς Αμερικανοί, έφτασαν εκεί κατά την τελευταία περίοδο των παγετώνων, περίπου πριν από 20.000 — 30.000 χρόνια, μέσω μιας φυσικής γεωλογικής γέφυρας που διέσχιζε την περιοχή Bering Strait1 από την νοτιο-ανατολική Σιβηρία προς την Αλάσκα.

Οι «Ινδιάνοι» της Αμερικής ή ορθότερα, οι γηγενείς Αμερικανοί, κατοικούσαν στην Αμερικανική ήπειρο

Οι «Ινδιάνοι» της Αμερικής ή ορθότερα, οι γηγενείς Αμερικανοί….. 

Οι αρχαιότερες καταγεγραμμένες ιστορικά φυλές στην βόρεια Αμερική, ήταν οι: Sandia (15000 πΧ), οι Clovis (12000 πΧ) και οι Folsom (8000 πΧ). Οι Folsom για κάποιους αρχαιολόγους είναι αυτοί που ακολούθησαν διάφορους δρόμους αφήνοντας πίσω τους τα βόρεια εδάφη και εξαπλώθηκαν μέχρι το Μεξικό.
Σύμφωνα με τους θρύλους των αρκετών γηγενών Αμερικανών, οι πρόγονοι τους βγήκαν στην επιφάνεια της γης χρησιμοποιώντας ένα ιερό μυστικό πέρασμα που ενώνει την επιφάνεια με το κέντρο της Γης.
Αν και από κάποιους πιστεύεται ότι οι ρίζες των «Ινδιάνων» βρίσκονται κάπου στην κεντρική Ασία και κοντά στην σημερινή Ινδία, εντούτοις από τα γενεαλογικά στοιχεία που υπάρχουν, ελάχιστοι πρέπει να είναι αυτοί που ήρθαν από εκεί και μάλιστα πολλά χρόνια μετά την ανακάλυψη της Αμερικής. Το προσωνύμιο «Ινδιάνοι», δόθηκε από τον Χριστόφορο Κολόμβο, ο οποίος — λαθεμένα βέβαια, πίστεψε ότι η ήπειρος στην οποία είχε φτάσει, ήταν μέρος της ασιατικής ηπείρου, των τότε γνωστών Ινδιών.
Οι Ινδιάνοι της Αμερικής έζησαν αγαπώντας και τιμώντας πάνω από όλα την φύση.
Η Σοφία τους διαφαίνεται παντού. Στο πως έζησαν αρμονικά με τη φύση, σε αυτά που φορούσαν, σε αυτά που δημιούργησαν, στον τρόπο που παρασκεύαζαν και έτρωγαν το φαγητό τους, στον τρόπο που ζούσαν μέσα στις οικογένειες τους και στη σημασία που έδιναν στην συνοχή της κοινωνίας τους, στις αξίες τους, στα πιστεύω τους και στη φιλοσοφία τους γενικότερα.
Δεν είναι εύκολο να μιλήσεις για την ιστορία των Ινδιάνων. Όχι μόνο γιατί είναι πάρα πολλά τα στοιχεία που πρέπει να αναζητήσεις, ούτε γιατί οι φυλές ήταν τόσες πολλές, αλλά κυρίως γιατί τα περισσότερα ιστορικά στοιχεία προέρχονται από περιγραφές που περνάνε από γενιά σε γενιά.
Ένας ακόμη λόγος που δυσκολεύει την ιστορική καταγραφή, είναι η προσπάθεια που κατέβαλαν οι «πολιτισμένοι» Ευρωπαίοι, όχι μόνο να υποδουλώσουν το έθνος των Ινδιάνων, αλλά να το εξαφανίσουν κιόλας.

Ο κώδικας ηθικής των Ινδιάνων

Ελεύθεροι άνθρωποι

                                              Ελεύθεροι άνθρωποι

1. Ξύπνα με το φως του Ήλιου για να προσευχηθείς. Να προσεύχεσαι μόνος. Να προσεύχεσαι συχνά. Το Μεγάλο Πνεύμα θα ακούσει, αρκεί να μιλήσεις.

2. Να δείχνεις κατανόηση για αυτούς που έχασαν το δρόμο τους. Άγνοια, αλαζονία, θυμός, ζηλοτυπία και πλεονεξία ανθούν από μια χαμένη ψυχή. Προσευχήσου ότι θα βρουν καθοδήγηση.
3. Ψάξε για τον εαυτό σου, να είσαι ο εαυτός σου. Μην επιτρέπεις σε άλλους να δημιουργούν το μονοπάτι σου. Είναι δικός σου ο δρόμος και μόνο δικός σου. Άλλοι μπορούν να περπατήσουν μαζί σου αλλά κανείς δεν μπορεί να περπατήσει στη θέση σου.
4. Να συμπεριφέρεσαι στους καλεσμένους σου με σύνεση. Να τους σερβίρεις το καλύτερο φαγητό, δώσε τους το καλύτερο κρεβάτι και συμπεριφέρσου τους με εκτίμιση και τιμή.
5. Μην παίρνεις κάτι που δεν σου ανήκει, είτε από κάποιον άνθρωπο, μια κοινότητα, τη φύση ή μια κουλτούρα. Δεν το κέρδισες, ούτε στο χάρισαν. Δεν είναι δικό σου.
6. Να σέβεσαι όλα τα πράγματα που υπάρχουν σ’ αυτό τον πλανήτη, είτε άνθρωπους είτε φυτά.
7. Τίμα τις σκέψεις άλλων ατόμων, τις επιθυμίες τους και τα λόγια τους. Ποτέ μην διακόπτεις κάποιον ή να τον χλευάσεις ή να τον μιμηθείς με αγένεια. Αναγνώρισε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης κάθε ατόμου.
8. Ποτέ μην αναφέρεσαι σε άλλους με κακό τρόπο. Η αρνητική ενέργεια που στέλνεις στο Σύμπαν θα πολλαπλασιαστεί όταν επιστρέψει σε σένα.
9. Όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Και όλα τα λάθη μπορούν να συγχωρεθούν.
10. Οι κακές σκέψεις προκαλούν ασθένεια του μυαλού, του σώματος και του πνεύματος. Εξάσκησε τη θετικότητα.
11. Η φύση δεν είναι ΓΙΑ εμάς, είναι ΚΟΜΜΑΤΙ μας. Είναι μέρος της παγκόσμιας οικογένειας σου.
12. Τα παιδιά είναι οι σπόροι του μέλλοντος σου. Σπείρε αγάπη στις καρδιές τους και πότισέ τις με σοφία και μαθήματα της ζωής. Όταν μεγαλώσουν, δώσε τους χώρο να αναπτυχθούν.
13. Μην πληγώνεις τις καρδιές άλλων. Το δηλητήριο του πόνου σου θα επιστρέψει σε σένα.
14. Να είσαι ειλικρινής πάντα. Η ειλικρίνεια είναι το μέτρο της θέλησης κάποιου μέσα στο Σύμπαν.
15. Κράτα τον εαυτό σου ισορροπημένο. Ο Νοητικός εαυτός σου, ο Πνευματικός εαυτός σου, ο Αισθηματικός εαυτός σου και ο Σωματικός εαυτός σου πρέπει να είναι δυνατοί, αγνοί και υγιείς. Γύμνασε το σώμα για να δυναμώσεις το μυαλό. Πλούτισε σε πνεύμα για να γιατρέψεις αισθηματικές στενοχώριες.
16. Να παίρνεις συνειδητές αποφάσεις για το ποιός θα είσαι και το πώς θα αντιδράς. Να είσαι υπεύθυνος για τις πράξεις σου.
17. Να σέβεσαι τις προσωπικές στιγμές και τον προσωπικό χώρο των άλλων. Μην αγγίζεις προσωπική ιδιοκτησία άλλων – ειδικά ιερά και θρησκευτικά αντικείμενα. Αυτό απαγορεύεται.
18. Να είσαι αληθινός πρώτα με τον εαυτό σου. Δεν μπορείς να βοηθήσεις άλλους αν δεν μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου πρώτα.
19. Να σέβεσαι τις θρησκευτικές απόψες των άλλων. Μην προσπαθείς να επιβάλεις τις δικές σου απόψεις σ’ αυτούς.
20. Μοιράσου την καλοτυχία σου με άλλους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s