Ιερά Ελευσίς.Με τον Συνεργάτη μας Γιώργο Λεκάκη…..VINTEO.

iakxosΗ ιστορία και η προκατακλυσμιαία ιστορία της Ελευσίνος. Οι γίγαντες και οι τάφοι με τους μεγαλοστέικους σκελετούς τους που βρέθηκαν εκεί και φυγαδεύθηκαν. Η υπόγεια και η υποβρύχια βυθισμένη Ελευσίνα. Εκεί που γεννήθηκε η Δημοκρατία, πολύ πριν την Αθηναϊκή. Τα Σεπτά Μυστήρια. Το θαύμα της Αναστάσεως. Και το Κείων Νόμιμον, το άγνωστο έθιμον της Κέας.

Ένας  αττικός ερυθρόμορφος κρατήρας, των μέσων του 4ου αι. π.Χ., με θέμα τα Ελευσίνια Μυστήρια, επωλήθη σήμερα από τον Οίκο ∆ημοπρασιών Κρίστι’ς στο Λονδίνο. Όπως αναφέρει ο συγγραφέας κ. Γιώργος Λεκάκης, σε άρθρο του που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα “Χρόνος”, ” το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού, αν και το ήξερε, δεν έκανε καμιά ενέργεια να προστατέψει ως είχε καθήκον, την κληρονομιά των Ελλήνων”.

Η εμπρόσθια όψη αυτού του έργου τέχνης, απεικονίζει μια σκηνή από τα Ελευσίνια Μυστήρια! Κεντρική μορφή είναι ο μακρυκόμμης Ίακχος που σε  κάθε χέρι του κρατά από μια αναμμένη τελετουργική δάδα.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ

Σύμφωνα με τον κ. Λεκάκη, ο οίκος Κρίστι’ς που το πούλησε λέει ότι ανήκε στην συλλογή του Robert Forrer, ενός Ελβετού αρχαιολόγου, ιστορικού τέχνης, συλλέκτη, συντηρητή έργων τέχνης, συγγραφέα, αλλά και εμπόρου τέχνης! Ήταν επίσης επιμελητής του Αρχαιολογικού Μουσείου Στρασβούργου. “Είναι θεμιτό να θέλει κανείς να είναι νόμιμος συλλέκτης αρχαιοτήτων, αλλά και πάλι δεν μπορεί να πωλεί, αυτός ή οι κληρονόμοι του, τα αντικείμενα της συλλογής του, ακόμη κι αν αυτά αποκτήθηκαν δια της νομίμου οδού. Το συγκεκριμένο υπέροχο αγγείο δεν ξέρουμε πώς βρέθηκε στην κατοχή του Forrer. Όπως και να έχει, απαγορεύεται η πώλησις αρχαίων αντικειμένων, ακόμη κι αν ο κατέχων αυτά, τα κατέχει νόμιμα… Τα αρχαία αντικείμενα, δεν είναι στραγάλια, δεν είναι είδος διατιμήσεως”,τονίζει ο συγγραφέας.

Ίακχος, ο τρίτος ∆ιόνυσος

“Ο Ίακχος ήταν ο «τρίτος ∆ιόνυσος», γι’ αυτό και έμεινε ως επίθετο του θεού ∆ιονύσου και μάλιστα το κρυφό του, αυτό που δεν έπρεπε κανείς να εκφέρει οποτεδήποτε και για οιονδήποτε λόγο. Η γνώση της κρυφής μαγικής δυνάμεως του ονόματος αντιγράφηκε από τον χριστιανισμό, στον παράμυθο των ∆έκα Εντολών του, που λέει «ου λήψει το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω». Γι’ αυτό και εν τέλει, το όνομα του Ιάκχου έμεινε συντετμημένο, ως επιφώνημα, «ιχ», «αχ» (Ίακχε Βάκχε)”, αναφέρει ο κ. Λεκάκης.

Όπως επισημαίνει, η ελευσίνια λατρεία, επέρασε και στην πόλη των Αθηνών. Έτσι η 19η Βοηδρομιώνος ονομαζόταν «Ιακχος ημέρα» και εορταζόταν με λαμπρό πανηγύρι. “Την ημέρα εκείνη έπαιρναν από το Ιακχείον (τον ναό του Ιάκχου εν Αθήναις) το ξόανο του θεού και το επήγαιναν στην Ελευσίνα εν πομπή. Ο επί κεφαλής της πομπής ονομάζετο «ιακχαγωγός». Αυτός κρατούσε το ιερό ξόανο. Ακολουθούσαν, σε διαφορετικές ομάδες, οι άνδρες και οι γυναίκες. Στην Ελευσίνα οδηγούσαν το ξόανο του Ιάκχου με αναμμένες δάδες μέσα στον ιερό ναό”, υπογραμμίζει.

Πηγή: Εφημερίδα “Χρόνος”…

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s