Ποιός έκανε τις πατηµασιές στο φεγγάρι και µόλις σφουγγάρισα?

Buzz_salutes_the_U.S._FlagΣτις 20 Ιουλίου του 1969, οι Αμερικανοί αστροναύτες Neil Armstrong και Buzz Aldrin, της αποστολής Apollo 11, πάτησαν το πόδι τους στο φεγγάρι και έφεραν πίσω πληθώρα φωτογραφιών, τηλεοπτικών εικόνων και σεληνιακών πετρωμάτων για να το αποδείξουν. Σύμφωνα με τον Bill Kaysing, συγγραφέα του βιβλίου «We never went to the Moon», τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη.

Η NASA, η Εθνική Αεροναυτική και Διαστημική Υπηρεσία των Η.Π.Α., ετοιμαζόταν πυρετωδώς για την αποστολή ανθρώπου στο φεγγάρι. Ωστόσο, τεχνικά και οργανωτικά προβλήματα απειλούσαν την επίτευξη του στόχου. Άλλωστε τα είχε επισημάνει το 1965 ο στρατηγός Phillips, επικεφαλής του διαστημικού προγράμματος Apollo, τον οποίον για το λόγο αυτό απομάκρυναν από τη NASA. Το 1966, ο αστροναύτης Gus Grissom κατηγόρησε τη NASA για αναποτελεσματικότητα και στις 27 Ιανουαρίου 1967 βρήκε το θάνατο, μαζί με τους συναδέλφους του White και Chafee, όταν εξερράγη το Apollo 1 στην πλατφόρμα εκτόξευσης. Αμέσως μετά το ατύχημα, κυβερνητικοί πράκτορες κατάσχεσαν τις σημειώσεις του Grissom.

Τον Απρίλιο, ο τεχνικός Thomas Baron δήλωσε στην εξεταστική επιτροπή για το Apollo 1, ότι οι αστροναύτες ζητούσαν βοήθεια και προσπαθούσαν να βγουν από τον φλεγόμενο θάλαμο επί πέντε λεπτά, αλλά μάταια. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Baron και η σύζυγός του σκοτώθηκαν στις ράγες ενός τραίνου. Την ίδια χρονιά άλλοι τέσσερις αστροναύτες πέθαναν σε παρόμοιες συνθήκες. Κατόπιν αυτού, κανείς δεν βρέθηκε να επικρίνει, πλέον, το σχέδιο.


Σύμφωνα με τον Kaysing, ο οποίος συνεργάστηκε στην κατασκευή των κινητήρων των πυραύλων του Apollo, το ταξίδι στη Σελήνη ήταν ανέφικτο και οι Η.Π.Α. αναγκάστηκαν να οργανώσουν την προσομοίωσή του. Οι αστροναύτες οδηγήθηκαν κρυφά σε ένα τηλεοπτικό στούντιο, όπου έκαναν πρόβες για μια δήθεν προσσελήνωση. Η φωτογράφηση με τους αστροναύτες στη Σελήνη έγινε στην Area 51 στη Νεβάδα, περιοχή που ανήκει στην κυβέρνηση των Η.Π.Α. και όπου γίνονται στρατιωτικές μυστικές δοκιμές αεροσκαφών.. Στη συνέχεια η κάψουλα με τους αστροναύτες έπεσε με αλεξίπτωτο από ένα αεροπλάνο στον Ειρηνικό, παριστάνοντας την επιστροφή. Επιπλέον, η NASA δεν έδειξε ποτέ τα πρωτότυπα των φωτογραφιών που λήφθηκαν στη Σελήνη και, μάλιστα, παραδέχτηκε ότι κάποιες φωτογραφήσεις έγιναν σε στούντιο.

Εκτός από τον Kaysing και άλλοι αμφισβήτησαν και αμφισβητούν τον «περίπατο» του ανθρώπου στο φεγγάρι. Ο Dwayne A. Day (ψευδώνυμο αμερικανού συγγραφέα) στο «The Space Review», παρατηρεί ότι δεν είναι δυνατόν να ανεμίζει η αστερόεσσα στο φεγγάρι, τη στιγμή που εκεί υποτίθεται πως δεν υπάρχει αέρας. Ισχυρίζεται ότι η κινηματογράφηση του «γεγονότος» έγινε από τον Stanley Kubrick, ο οποίος εξαναγκάστηκε να το κάνει. Η αντίστασή του ήταν να αφήσει «ίχνη» ώστε να αποκαλυφθεί η απάτη: κάποιες σκιές εκεί που δεν ήταν λογικό να υπάρχουν, σημαίες που ανεμίζουν σε περιβάλλον χωρίς αέρα, έδαφος χωρίς διαταράξεις από την προσσελήνωση κ.α. Ο Kubrick, τελειομανής επαγγελματίας, δεν υπήρχε περίπτωση να τα είχε παραβλέψει αυτά. Ο Day υποστηρίζει ότι το έκανε επίτηδες, για να μας κάνει να προβληματιστούμε και συνεχίζει λέγοντας ότι, ίσως, αυτό να εξηγεί τον θάνατό του, κάτω από περίεργες συνθήκες, το 1999. Μετά το θάνατό του, η σύζυγός του Kubrick επιβεβαίωσε εν μέρει το γεγονός, λέγοντας ότι η Κυβέρνηση των Η.Π.Α. είχε ζητήσει τη βοήθειά του, όπως και άλλων κινηματογραφιστών, και ως αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες του, του έδωσε έναν ειδικό φακό της NASA, τον οποίο χρησιμοποίησε στην κινηματογράφηση του Barry Linton.

Για ποιους, όμως, λόγους έγινε αυτή η μεγάλη συνομωσία? Μπορούμε εύκολα να σκεφτούμε τέσσερις:
1. Αντιπερισπασμός: η προσοχή του κόσμου στρέφεται τεχνηέντως στην κατάκτηση του διαστήματος και απομακρύνεται από τον Πόλεμο στο Βιετνάμ. Με το τέλος του πολέμου σταμάτησε και η διαστημική υπερδραστηριότητα των Η.Π.Α.
2. Γόητρο: ο «Ψυχρός Πόλεμος» καλά κρατεί και η NASA έπρεπε να κερδίσει πάση θυσία στον «αγώνα του διαστήματος». Εάν οι Η.Π.Α. έφταναν πρώτες στη Σελήνη, θα σήμαινε ότι ήταν καλύτερες από τη Σοβιετική Ένωση, η οποία είχε ήδη κατορθώσει να στείλει στο διάστημα τον Yuri Gagarin, το 1961. Η προσομοίωση φάνηκε καλή λύση και με εξασφαλισμένη την επιτυχία.
3. Χρήμα: η NASA εξασφάλισε περίπου 30 δις δολλάρια, υποκρινόμενη ότι πάει στο φεγγάρι. Αυτά τα χρήματα θα ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθούν διαφορετικά.
4. Ρίσκο: η τεχνολογία και τεχνογνωσία της εποχής ήταν τέτοια που μια απόπειρα για προσέγγιση της Σελήνης ήταν κάτι παραπάνω από σίγουρο πως θα οδηγούσε σε αποτυχία.

Οι Σοβιετικοί, έχοντας το δικό τους πρόγραμμα, θα ήταν αναμενόμενο να αποκαλύψουν αυτή την απάτη των Η.Π.Α. Ο θεωρητικός Ralph Rene, ισχυρίζεται ότι λίγο μετά την υποτιθέμενη αμερικανική προσσελήνωση, οι Η.Π.Α. έστειλαν εκατοντάδες χιλιάδες τόννους σταριού στη Σοβιετική Ένωση, ως «ανθρωπιστική βοήθεια». Το στάρι αυτό ήταν το αντίτιμο για την εξασφάλιση της σιωπής των Σοβιετικών.

Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και τον σκεπτικισμό του ότι εδώ και 34 χρόνια (από το 1972) οι Αμερικανοί δεν ξαναπήγαν στο φεγγάρι όπως και το ότι ακόμα δεν έχουν κάνει βάσεις εκεί επάνω, μάλλον συγκλίνω προς την άποψη ότι εκείνο το «γιγαντιαίο άλμα της ανθρωπότητας» ήταν μούφα!

:pppppp

https://ninacouletaki.wordpress.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s